สายไปไหมที่จะบอกว่า ...  Happy New Year 2007  จ้า 

ขอเอาคำอวยพรของเจ๊ที่ร๊าก (เจ๊อ้อมสุนิ) มาแปะ ไว้เป็นศิริมงคลหน่อยนะ  เจ๊แกเป็นดีเจที่เราปลื้มสุดๆ  

แอบฝันอยากเป็นดีเจเหมือนแก  ทั้งแกยังเป็นแบบอย่างในเรื่องวิธีคิดของเราด้วย

ปี 2006 ที่ผ่านมา ก้อเป็นปีที่เราเรียนจบ  เริ่มทำงาน เปลี่ยนที่อยู่ เปลี่ยนสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ เรียกว่าต้องปรับตัวมากมายทีเดียว

และก้อเช่นเดียวกันกับประเทศของเราเนอะ  ที่ก้อมีหลายๆอย่างที่เปลี่ยนไป  สถานการณ์บ้านเมืองที่ก้อไม่คิดว่า ประเทศไทยที่รักสงบของเรา 

จามีเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้น  เกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจาภาคใต้หรือในกทม.  แบบนี้พ่อหลวงของเราคงเหนื่อยใจน่าดูเลย    - - *

ไม่เว้นเมื่อ 31 ธ.ค. 49 เนอะ ที่น่าจะเป็นช่วงเวลาที่น่าจามีแต่ความสุข ของพวกเรา คิดดูซิ  อากาศเย็นๆของกรุงเทพฯ ที่นานๆทีลมหนาวถึงจาพัดผ่านมา

กับคืนวันสิ้นปี ถึงเราจาไม่ได้อยู่กทม. แต่ไปแอบเหงาๆ อยู่ต่างจังหวัด(บ้านปู่อะ)    ...บึ้ม !! ใครนะใจร้ายทำกันได้  ตอนนั้นเราก้อร้องเกะกับที่บ้านกันอยู่เลย

 แต่พอมีคนโทรเข้ามาบอกว่า หลายจุดในกทม. โดน ระเบิด  _ _ “  หมดหนุกเลยซิ   จากนั้นจนวันนี้ดัชนีความสุขของคนกรุงเทพ  ดูเหมือนจาลดลง 

และก้อกลับมีความวุ่นวายตามมา............แย่เนอะ

** อย่าตื่นตระหนก แต่ว่า... ปลอดภัย  =  ไม่ปลอดภัย**

แล้วเมื่อวานก่อน อาเราก้อเป็นมหาบัณฑิตไปเรียบร้อยแล้ว  ญาติๆเลยมากัน ก้อเลยมีโปรแกรม ไปทัวร์สุพรรณกาน ก้อไปเช้าเย็นกลับแหละ

แอบลงรูปไปแล้วล่ะ  ส่วนใหญ่เราคนถ่าย เลยไม่ค่อยมีรูปเรา  ก้อไป “บึงฉวาก” และก้อไป “สามชุก ตลาดร้อยปี” อิ่มดีอะ เอ้ย..ไม่ใช่หนุกดีตะหาก

กินปลาไปเพียบๆ จนจากลายร่างเป็นปลาแว้ว  อย่างเราคงเป็นปลาทองหัววุ้น ความจำสั้น แถมยังแก้มป่องอีก      ฮ่าๆๆ ...

เราว่านะ ถ้าเราเป็นคนสุพรรณ ต้องอ้วนตายแน่เลย  เห็นอารายๆก้อน่ากินไปหมด  ซื้อกลับมาเพียบๆเลย ไหนจากินบนรถอีกมากมาย

ว่าแล้วก้อ ...เฮ้อ  ไอ้หมูพีชเอ๋ย  จาอ้วนไปถึงไหนเนี่ย    ‘(OO)’

จาว่าไปก้อ 3 ปีและเนอะ ที่คนคนนึงพาตัวเองเข้าไปในความฝัน แต่จนวันนี้ มันก้อทำให้เรารู้ว่าความฝันก้อคือความฝัน

...โลกความจริงกับความฝันมันห่างไกลกันเยอะ  ....................... (“;) ... ก้อนหินก้อนนั้นก้อยังคงนั่งละเมออยู่ทุกวัน ... เพิ่งจาได้รู้ว่านิดนึงมันไม่เคยพอหรอก

... อยู่ที่มุมมุมนั้นมานก้อสุขใจได้ แต่ก้อคงจะไม่ได้ทุกวันด้วย ... แค่ได้คิดถึงก้อเป็นสุขใจ แต่ก้อแอบซึม

 ...  และก้อคง ไม่มีเรื่องบังเอิญจะเกิดขึ้นทั้งนั้น เพราะฉันคิดฝันไปคนเดียว  **....  อย่าเพิ่งปลุกเค้าคนนั้นนะ  ปล่อยเค้าฝันต่อไปอย่างงั้นแหละ …zZZ !!

กว่าเราจารู้ว่าเรา “ผูกพัน” กับสิ่งใด มันก้อมักจะสายไปแล้ว ทุกที จริงมั้ยล่ะ ?

 ..อู๊ดๆ.. สวัสดีปีหมูจ้า