อีกหนึ่งปี            และซินะ       ที่พ้นผ่าน

เรื่องวันวาน          มีมากมาย       ที่ยังอยู่

เก็บเอาไว้           ไม่ลบเลือน     เตือนให้รู้

สิ่งที่อยู่              ค้างข้างใน         ไว้ที่เดิม

เดินต่อไป            สู้ต่อไป              ในปีหน้า

ต้องค้นหา            และตามหา       สิ่งขาดหาย

เมื่อชีวิต              แค่เพิ่งเริ่ม        อย่าท้อใจ

เพื่อวันใหม่            มุ่งมั่นไว้             ให้สุดทาง

และสุดท้าย            อืม...อ่ะแฮ่ม      ขออวยพร

ใครอ่านกลอน            ขอทุกคน        จงHappy

ให้พ้นทุกข์            หนุกหนานกัน          ขำทั้งปี

ลากันที                  ปีเก่าเก่า          เอ้าบั๊ยบาย

::::::::>>>>>>>>เอาเป็นว่าใครมาเข้ามาอ่านก้รับพรกานไปนะจ๊ะ  

นี่!!!  มีรูปน้องหมามาอวดด้วยนะ รับปีจอเลยล่ะ  เป็นลูกของน้องหมาที่บ้านเอง เพิ่งอายุ 8 วันเองนะ

           เฮ้อ...มาห้องภาค(ห้องคอมพ์อะ)ทุกวันจนเบื่อเลยเรา เบื่อพี่ห้องภาคด้วย

            !!!เอาอีกแล้วเรา  ทำงานผิดอีกแล้ว  เล่นเอาเสียเวลาต้องมาแก้ เพราะความเร่งรีบ

แล้วก็สะเพร่า ไม่ตรวจดูให้มันดีเสียก่อน   พีชเอ๋ยพีช  เพื่อนคงนึกเบื่อเราแย่เยย

เหอะๆ  พีชขอโทษ พีชผิดไปแล้วน๊า  - _- *

            นี่มีเรื่องเล่า วันก่อนเราไปดู A-SEX มา อย่าเข้าใจผิดดิ  มันเป็นงานประกวดดนตรีน่ะ

แต่เสียดายเราดูไม่จบ  แต่มาถามผลจากเพื่อนดู (“ ;) ผลปรากฎวงที่เราดูไม่ได้รางวัลเลย _ _*

เราชอบดูดนตรีสดๆนะ  มันได้อารมณ์ความสดดี ยิ่งประกวดดนตรีเนี่ย ก็ยิ่งได้อารมณ์ความสด

ของมือใหม่หัดเล่นหัดร้องด้วย  บางวงก็งงๆ เข้ารอบมาได้งัย  บางวงแต่งเพลงเอง 

อืม...เก่งเนอะ  เพราะดีด้วยนะ  บางวงเสียงเพราะ+หน้าตาดี+ดนตรีเยี่ยม เหอะๆ Perfect

ได้ฟังเพลงเก่าๆที่เอามาทำใหม่ร้องใหม่ก็ทำให้เพลงนั้นมันดูเพราะขึ้นอีกนะ

แต่เสียดายจัดดึกไปหน่อย  ขนาดจัดในหอประชุมยุงยังเพียบเลยอะ  ฟังเพลงไป 

เคาะไปตามจังหวะเพลง จะได้เป็นการไล่ยุงไปในตัว

            วันนี้แล้วซินะ พี่ๆบัณฑิตพระจอมเกล้า-ลาดกระบังจะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร

เหอะๆ ตื่นเต้นแทน ก็ปีหน้าก็เราและนะ เด๋วดูข่าวในพระราชสำนักดีกว่า  ยินดีกับพี่ๆด้วยอีกทีค่า^ -^*

            เอ้า...ลุยโปรเจ็คต่อ -------à  >.<*

            ขออัพเรื่องเมื่อวานหน่อยละกันนะ  เมื่อวานวันพ่อ  ปีนี้ไม่ได้กลับบ้านก็เลยไม่ได้อยู่ใกล้ๆพ่อ

เพราะอาทิตย์ที่แล้วก็กลับบ้านไปแล้ว แล้วก็กอดพ่อไปหนึ่งทีแล้วด้วย  อาทิตย์นี้ก็เลยไม่ได้กลับ

แต่ก็โทรหาพ่อนะโทรแต่เช้าเลยด้วยล่ะ  พ่อทำรัยอยู่?  กินข้าวหรือยัง? วันนี้วันพ่อ เหอะๆ (หัวเราะเขินๆ)พ่อบอก เอ้า...จะอวยพรอะรัยก็ว่ามา  ไอ้เราจะพูด ก็เขิลอะ เหอะๆ  ก็เลยเปลี่ยนเรื่องซะงั้น

เมื่อวานได้ดูในหลวงพูดมั้ยพ่อ?  จนสุดท้ายพ่อเลยอวยพรเราแทน  ดูแลสุขภาพ ออกกำลังกายด้วย

จะสอบแล้วช่ายมั้ย  อืมให้ทำได้เต็มแล้วกัน  เราเลยบอกให้พรกลับไปหาพ่อด้วยนะคะ แล้วก็เหอะๆ

ในใจคิดอยากพูด“รักพ่อนะคะ”  แต่สุดท้ายก็ วางไป เหอะๆ ได้แต่คิดอีกแล้ว ก็มันเขิลอะ

ไม่รู้ว่าพ่อจะน้อยใจเป่านะ ที่เราไม่ได้ทำการ์ดให้พ่อ แต่ว่าวันแม่เราทำการ์ดให้แม่  คงไม่มั้งเนอะ

            พ่อจะนึกภูมิใจในลูกไม้ไกลต้น คนนี้มั้ยน๊า  ความเป็นนักดนตรีที่พ่อปลูกฝัง แต่เราไม่ได้เรื่องซักอย่าง::เปียโนก็เรียนไม่จบเล่ม2  กีตาร์ก็เล่นได้อยู่ไม่กี่คอร์ด บอดแล้วบอดอีก ร้องเพลงก็เพี้ยนไปเพี้ยนมา  พีชจำได้ที่พ่อบอกให้ซ้อมเพลงบ้าง เราก็ว่าซ้อมกับคีบอร์ดมันไม่เหมือนกับเปียโนที่โรงเรียน

พ่อจะรู้มั้ยว่าพีชยังรู้สึกเสียดายที่ไม่เคยจะสนใจที่พ่อบอก  ไม้งั้นเราคงมีความสามารถอารัยติดตัวกับเค้าบ้าง  พ่อเราก็แสนจะใจดี ตามใจเราทุกอย่าง เราเองแหละที่ไม่ได้เรื่องเลยเนอะ  คงจะมีก็ตรงที่ชอบฟังเพลงมาก แล้วก็รู้เรื่องเพลงดีไม่แพ้ใครนะ(เหอะๆ คิดเอาเอง)  แต่พีชก็จะเรียนจบแล้วนะพ่อ ถึงเกรดจะไม่ได้สวยงามมากมาย  แต่ก็พอไปวัดไปวาได้นะ

            ก็รู้ว่าพ่อคงไม่ได้มาอ่านหรอก แต่พีชก็อยากจะขอโทษพ่อในเรื่องที่พีชทำให้พ่อหนักใจ แต่ก็เชื่อว่าน้อยนะ ก็เราออกจะเป็นลูกที่ดี (ชมตัวเองซะงั้น)   พีชรักพ่อนะคะ  ^^*

*^__________^*

ยิ้มได้และเรา  เมื่อวานเพิ่งมาบ่นเนอะ  เพิ่งได้ nตัวอย่าง งงอ่ะดิ คืองานเพิ่งจาเดินต่อได้อ่า

เอาเป็นว่าค่อยหายเครียดอะนะ ไอ้ที่กังวลมาตลอดอาทิตย์ค่อยโอหน่อยเนอะ

อืมแล้ววันนี้ก็เป็นวันที่น่ายินดีด้วย วันที่บัณฑิตเค้ามาถ่ายรูปกันที่สถาบัน ปีนี้มีแต่ซุ้มสวยๆน๊า

ไม่รู้ปีหน้าที้เรารับ จะสวยแบบนี้เป่าเนอะ เห็นพี่ๆเค้าในชุดครุย ก็อดปลื้มและก็ตื่นเต้นแทนไม่ได้

และก็จินตนาการถึงตัวเองในปีหน้าด้วย เหอะๆ  

ไปและ  ^^*  ทำงานต่อ

เฮ้อ…(__*)

ถอนหายใจนำมาเลยเรา  เวลาทำอะรัยแล้วก็เจอแต่อุปสรรค

เนี่ยก็นึกท้อเหมือนกานน๊าว่ามั้ยล่ะ

แต่อุปสรรคก้จะทำให้เราเข้มแข็งเนอะ

ระหว่างทางมันก็ต้องมีอุปสรรคเป็นธรรมดา

วันนี้แย่ที่สุดแล้ว

พรุ่งนี้ก็คงไม่แย่ไปกว่านี้แล้วมั้ง

ก้โปรเจ็คตัวดีนั่นล่ะ

ทำไมรู้สึกว่าเราช้าๆไม่ทันกลุ่มอื่นเค้าเลย

ก็ไม่ได้อยากแข่งกับใคร

แต่ว่านะ  แอบเห็นกลุ่มอื่นไปถึงไหนๆ

แล้วมันก็แอบอิจฉาอะ

แล้วก็อาไรก็ไม่รู้มากมาย

รู้สึกเป็นช่วงอาทิตย์ที่มีแต่ความวุ่นวาย

คิดดูดิ สิวเต็มหน้าเยยอะ

จะสอบ ก็จะสอบแล้วด้วย

โอ๊ย++++

อ่า...แต่ เมื่อวานนี้ดูรายการ “ปาป้า รัชชี่”

สัมภาษณ์พี่บอย โกยฯ

เค้าพูดถึงแรงบันดาลใจที่แต่งเพลง

“ฤดูที่แตกต่าง”

เลยได้ข้อคิดมาจิ๊ดนึง

“อดทนเวลาที่ฝนพรำ

อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง

เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง

ฟ้านั้นคงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ

ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ”

อืม อดทนไว้เนอะพีช