^วันนี้ฟังเพลงโหลดเพลงไปเรื่อยเปื่อย ฟังเพลงนี้แล้วมันมีกำลังใจดี^

 

^จงเชื่อใน"เสียงข้างในจิตใจ"ของตัวเองนะจ๊ะ^

 

~*----------------------------------*~

 

ทางไหน…เมื่อไร...หนทางยังอีกไกล

 

ไม่ต้องไปคิดว่าใครต่อใครจะห้าม

 

สิ่งไหน...และเพื่อใคร  เก็บคำถามไว้ในจิตใจ

 

ไม่ต้องไปสน ทำมันต่อไปจนกว่า

 

สักวัน  เธอจะรู้ว่าเธอจะเจออะรัย

 

และในวันนั้นเธอคงจะเข้าใจ

 

 

หากวันนี้...เธอรู้ดี  ว่าตอนนี้เธอทำอะรัย

 

และสิ่งนั้นไม่ทำให้ใครต้องลำบาก

 

ไม่ต้องกล้ว...ไม่ต้องคิดมาก  ขอแค่เธอแน่ใจ

 

ทำสิ่งนั้น ทำมันต่อไปจนกว่า

 

 

สักวัน  เธอจะรู้  ว่าเธอต้องการอะรัย

 

และในวันนั้นเธอคงจะเข้าใจ

 

หากเธอมีคำถามที่ทำให้เธอหวั่นไหว

 

ขอเธอจงมั่นใจ  ไม่มีใคร รู้ ไป กว่า

 

 

เสียงข้างในจิตใจ  เชื่อและทำต่อไป

 

ไม่ต้องกลัวอะรัย  ทำอย่างใจเธอต้องการ

 

แม้จะนานแค่ไหน  สุดท้ายไม่ได้อะรัย

 

อย่างน้อยได้ทำอย่างใจ  ทุกอย่างที่ใจเธอต้องการ

 

หยุดสงสัยและทำมันต่อไป

 

แม้จะเป็นอย่างรัยเชื่อในใจ

 

แม้จะเป็นอย่างรัยเชื่อในใจของเธอ

 

 

^___________________^*

 

วันพรุ่งนี้:: คะแนน O-net & A-net จาออกและด้วยซิ  น้องฉานจะมีที่เรียนมั้ยนิ

 

             วันที่ 1:: วันเกิดต่อคุงด้วย Happy Birthday ด้วย   ขอให้เอ็นท์ติดที่ที่อยากเรียนนะจ๊ะน้องชาย

                                 

            วันที่ 2:: จาเริ่มงานแล้วนะ แอบกลัว+กังวลเละๆ  เด๋วเปงงัยจามาเล่าให้ฟัง

 

อืม … ก่อนอื่นขอปัดฝุ่นออกจาก blog และก้อตัวเองก่อง เพราะห่างหายจาก blog นาน 

 

เกือบ 2 เดือน ...คิดถึงมั่ก^^* และช่วงนี้ก้ออยู่ในช่วงเตะฝุ่น เหอะๆๆ ยังหางานไม่ได้

 

ตกงานและว่างงานนั่นเอง 55+ เฮ้อ... ยังมองไม่เห็นอนาคต TT.TT ประกอบกับช่วงนี้

 

กำลังปฏิบัติภารกิจเพื่อชาติ  เฮ้ย.. ไม่ใช่และ เพื่อครอบครัว  คือตอนนี้เราเป็นพยาบาล

 

จำเป็นหน่ะ  ไม่จำเป็นจริงๆคงไม่ให้เรามาทำ 55+ พยาบาลหรือพยาเบลอ ก้อไม่รุ  (__!)

 

ตั้งแต่ส่งโปรเจ็คเรียบร้อย แล้วก็ไปอบรมโปรแกรมเมอร์มาจนตอนนี้ รู้สึกว่ายังไม่ได้พัก

 

ยังไม่มีเวลาเป็นของตัวเองเลย แบบว่ายังไม่ได้คิดว่าจะเอายังงัยต่อไปดีนะกับชีวิต

 

แอบเครียดเล็กๆ บอกตัวเองว่าไม่เปนรัยน๊า  ก้าวไปช้าๆ ไม่รีบไม่ร้อน

 

มันก้อถึงเหมือนกัน นั่นแหละเนอะ พยายามเข้า ....

 

 

 

          เหงาจัง  บางทีเราก้อรู้สึกเหมือนไม่มีใครเข้าใจ

 

                   เดินคนเดียวมันก้อแบบนี้แหละเนอะ …อะมิโนะ OK..

 

                             มะเปนรัยๆ ยิ้มสู้ ^________^*

 

                                      ไปและ::> ไปปฏิบัติภารกิจต่อ