ผ่านไปอีกจันทร์แล้วซินะ  ไม่เคยชินเลยเราให้ตายซิ  อ๊ากก...... (_ _ *)

“I hate MONDAY”  เลยต้อง “แอ๊บสุข” อยู่บ่อยๆ

เราไม่เชื่อ  ไม่เชื่อ แล้วก้อไม่เชื่อจิงๆว่าใครมันจะไปมีความสุขอยู่ได้ตล๊อด

ก้อเพราะเป็นคนนิ ไม่ช่าย  7-11   ที่จะยิ้มได้ 24 ชั่วโมง  และก้อพูดกับเราว่า

“รับซาลาเปาหนมจีบเพิ่มมั้ยค่ะ” แม้ว่าเราจะซื้อ ถ่ายไฟฉาย  ก้อตาม 

พีชรู้ที่พ่อบอก ให้สนุกกับการทำงาน

หรือที่เค้าว่ากัน  “ชอบในสิ่งที่ทำ  ไม่ช่ายว่าจะทำแต่ในสิ่งที่ชอบ” จ้าๆๆๆๆ พ่อ พีชรู้ๆ เข้าใจๆ แต่ก้อขอบ่นโหน่ยนะ

ไม่บ่นกับพ่อกับแม่ แล้วพีชจะไปบ่นกับใคร???   ใครๆเค้าว่าพีชมันเด็กบ้า ติ๊งต๊อง แต่พีชไม่ได้ติ๊งต๊องนะ

แต่พีชอะ ติ๊งกิ้งออฟยู ตะหาก  ...อันหลังไม่ช่ายและ เหอะๆๆ 

เห็นพีชมันเป็นแบบนั้นมันก้อเครียดได้ เส้าจัย เหนื่อยจิต เซ็งเป็ด และก้อแอบเหงาได้นะวุ้ย 

 “อย่าเข้าใจชั้นผิด โปรดอย่าเข้าใจชั้นผิด” >.<

บางทีเรามันก้อปากดีเกินปาย  “แอ๊บแมน” เที่ยวไปบอกไปสอนคนอื่นเค้า แต่ตัวเองยังเอาไม่ค่อยรอด

มีเพื่อนเราเคยบอก “พีชนี่เป็นดูเป็นผู้หญิงอบอุ่นเนอะ” 55+ บ้าซิแก

ฟังดูแปลกๆนี่ถ้าแกไม่มีแฟนเป็นผู้ชาย ชั้นคง... ฮ่า ๆๆ.. ล้อเล่น ^^*

ถึงเวลาที่เราเองหาทางออกไม่เจอบ้าง  หนทางตีบตันบ้าง เจอทางแยกบ้าง  ง่า .. และจะจัดการยังงัยนั่น

เก่งนักหนิเราอะ  “ปากดีเหลือเกินนะเรา ...”  บางเรื่องที่ไม่ควรจะทุกข์ ก้อมานั่งทุกข์  บ้าป่าว!!

เรื่องที่ไม่ควรจะคิด   ก้อคิดมันอยู่นั่นวนไปเวียนมา 

เอ๊าและทีอยากปล่อยวาง  ขอนิ่ง อย่างจบสงิด = จิตสงบ

แล่ว ๆ ๆ ..แล้ว  แว๊บมาจนได้  แล้วก้อได้แต่ถามตัวเองว่า

ทำไมนะ?  U . U*  และเราควรทำงัยดี? =.=*

นั่งเถียงกะตัวเองในหัวสมอง  และก้อทะเลาะกับตัวเองอยู่นั่น เหนื่อยกว่าทะเลาะกับคนอื่นอีกนะ ......!!!

สุดท้ายใครชนะหรอ ไม่รู้อะ...?  แต่เราก้อปล่อยมันไปอย่างนั้นล่ะดีและ...แป่ว

ปรึกษาใครหรอ? อือ... เราควรทำใช่มั้ย  ก้อคิดจะทำนะ 

แต่พอจะเริ่มเล่า  มันก้อยากจัง ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี

เล่าไปแล้วเค้าจะเข้าใจหร๊อ  มันดูไร้สาระมากกว่ามั้ง   เพ้อเจ้อน้า 

  คิดมากสุดท้ายไม่ได้เล่า   แหะๆ

ก้อได้ๆ ไม่เล่าก้อไม่เล่า  ขี้เกียจเรียบเรียงเหมือนกันอะ

  เรารู้แต่ว่าเราคงต้องใช้ชีวิตกับบางเรื่องที่เราก้อไม่เข้าใจมันไปอีกนานเลย 

 มันก้อไม่ได้ถึงขั้น แย่มากมาย ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายหรอก  แต่มันกลับเป็นยิ้ม

แบบเออเข้าใจก้อได้  ถึงมันจะไม่ได้เป็นยิ้มที่สดใสมาก  แต่ก้อไม่ได้ฝืนยิ้ม 

.. เอาน่าอธิบายทำไมมากมายมันก้อเรียกว่า “ยิ้ม” นั่นแล่ะ

   “จะเครียดทามมัย  ก้อยิ้มเข้าไว้ววว..”

 “แค่เธอ ยอมรับ เรียนรู้ และปล่อยวาง...แค่เท่านั้นเอง”

^_________________^*

นิยามส่วนตัว โปรดอ่านและเข้าใจตามนี้

**แอ๊บสุข :: การแสดงอาการกลบเกลือน ว่าชั้นนี่มีความสุขมากมาย  อาจจะหัวเราะเสียงดังโคด  ยิ้มกับคนทั่วไป 

                   อ่อ..แต่อย่ามากไปล่ะ เด๋วเค้าจะหาว่า..บ้าป่าว..

**แอ๊บแมน :: แสดงตัวเป็นป๋า  ชั้นนี่เก่งกาจ มีรัยปรึกษาชั้นได้ ประมาณว่า “จะอยู่ตรงนี้ ถ้าเธอต้องการ

                     ถ้าเผื่อทางนั้นทำเธอหมองหม่น..โฮวว~*”   แมนป่าวล่ะ...เอิ๊ก