อู้ยยยยย...entry ที่แล้ว ชั้นเปนอารัยไป  อย่าสนใจ  แต่้ถ้าไคยังไม่ได้อ่าน

อย่าย้อนไปอ่านเชียวนะ  อาจจะงงชิหาย!!~  แบบเราได้ เราก้อแค่ ”จิตตก” ชั่วคราว

แต่ตอนนี้เก็บมันขึ้นมาแล้วล่ะ ฮ่าๆๆ  เราเพิ่งกลับมาจากบ้านนอกล่ะ   กั๊บบ้าน หาแม่จ๋า

วันแม่ทั้งที  กอดและก้อหอมแม่่ และก้อพาแม่ไปกินข้าว  พาแม่ไปออกรถใหม่ด้วย  

ไม่ได้โม้น้า  ก้อเราช่วยออกเงินดาวน์อ่าถึงแม่จาบอกว่า ไม่เอาๆ แม่บอกว่าก้อซื้อไว้ให้นู่๋ล่ะ

อ๊ากนู๋อะมีใบขับขี่นะแม่  แต่ยังป๊อด ถ้าต้องไปเจอเพื่อนบนท้องถนน ... แ่ป่ว

ไคจาไปสู้ต่อคุงเล่า  ขานั้นเค้าขับจนเชี่ยวแล้ว  ช่ายมั้ยล่ะคุนน้อง...หมั่นไส้จิง

นั่นคงเป็นอีกเรื่องที่พีชยังทำให้แม่ปลื้มไม่ได้   เหมือนกับ Nisson  Tida ที่คุณแม่ปลื้ม

เฮ้อ...เหนื่อยใจ   แต่คงสักวันล่ะต้องทำให้ได้...อื้ม  สู้ๆ

เอ่อ  และคืนวันเสาร์นั่งดู AF กะแม่กานสองคน อยู่ดีๆแม่ก้อน้ำตาไหล

 อ๊าก...ยังว่าทามมัยเงียบไป  ซึ้งลูกๆAFเข้ากอดแม่เค้่ากันซี่  เราเลยถามแม่ร้อง ทามมัยนิ

แม่บอก “เห็นเค้าร้องกันเลยอดไม่ได้” 

พอเพลง “ค่าน้ำนม”  แม่กะเราเลยร้องด้วยกานซะเลย

ร้องเพลงนะ..ไม่ช่ายร้องไห้   อิอิ

          รัก                  แม่

         รักแม่รัก         แม่รักแม่

                รักแม่รักแม่รัก   แม่รักแม่รักแม่       

         รักแม่รักแม่รักแม่รักแม่รักแม่รักแม่

         รักแม่รักแม่รักแม่รักแม่รักแม่

        รักแม่รักแม่รักแม่รักแม่

          รักแม่รักรักแม่รักแม่

          รักแม่รักแม่รัก

            แม่รักแม่

            รักแม่

ตอนนั่งรถกลับบ้านอ่าน behind the song ของหมอเอิ้น เกิดแรงบันดาลใจอีกและ...แหะๆ

เลยได้มาหนึ่งเพลง  ร้องยังงัยหรอ  เจอกันเด๋วร้องให้ฟัง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ...

//เก็บความคิดถึงไว้ในใจและันับต่อไปให้ถึงเทอ

A1:       เช้าแล้วนะคนดี  ตื่นหรือยังน้าเทอจ๋า 

            ส่วนชั้นนี้ก้อเหมือนเดิมเลย  ตื่นนอนตั้งแต่้เช้า

            กินข้าวกับอารัย  ทำอารัยอยู่น้าตอนนี้

            เทออยู่ไหน  ชั้นอยู่ตรงนี้  และกำลังคิดถึงเทอ

Hook:    เก็บความคิดถึงไว้ในใจ และนับต่อไปให้ถึงเทอ

อยากให้เทอรู้เสมอว่ายังมีชั้น

ทดเอาความห่วงใจ กำลังใจ  ให้เทออยู่ทุกๆวัน

บวกรวมทุกความรู้สึกนั้น  ส่งผ่านมันไปให้เทอ

A2:       ถึงแม้ว่าชั้นรู้  นับต่อไปเท่าไหร่คงไม่ถึง

เทอคงไม่รับ และเทอคงไม่รู้  ถึงความรู้้้้้สึกเหล่านั้น

แต่อยากให้เทอรู้ไว้ ว่าชั้นยังคง จะสะสมมัน

เก็บรวมทุกความรู้สึกนั้น  รอวันเทอจะรับมันไป