มันเกิดจาก..ความรัก..

มันเกิดอาการท้อแท้ในใจ

เหน็ดเหนื่อยกับความรัก

เหน็ดเหนื่อยกับการ  ต้องเหลือเพียงเรา

...

และยังคงจำทุกอย่าง  ทุกคืนวัน

แต่ว่าเทอลืมชั้น  และเทอคงลืมทุกอย่าง  คงไม่มีทางเดินต่อไหว

อยากจะลืมเทอนั้น  ออกจากตรงกลางหัวใจ  แต่คงไม่ง่าย

...

แม้เทอเดินจาก

แต่เหมือนเทอไม่อาจ ...จางหายไป...

เจ็บปวดสักเพียงไหน

เทอคงไม่เข้าใจ

สุดท้ายแล้วมันไม่เหลือใคร

ยังงัยความรักก้อยังคงสวยงามอยู่เสมอ
และความรักก้อไม่เคยทำร้ายใครด้วย...จริงมั้ย
แต่ทำไมเราต้องรักคนที่เค้าไม่ได้รักเราด้วยนะ???